Heft Reng

_____________@heft_reng___________ Sol göğsümün üzerine derin mi desem, ağır mı desem, acı mı desem, bir tuhaflık var. Koca bir yükü orada taşıyorum. Bu bilinmez bir zamanın sancısıdır. Saniyeler dakikalara saatler derken yılları geride bıraktım. Biliyor musun hiç eksilmiyor o adını koyamadığım şey. Sanırım bir harabeye dönüşüyorum. _____________@heft_reng___________ İnsan çok özlemekten sevdiklerinin yüz hatlarını bile unutur. Ama içindeki o sevgi hep baki kalır. _____________@heft_reng___________ Umut bizim için herşeyi yarına ertelemekti. Yarınlar gelip geçiyordu. Oysa biz sadece aklımızla dalga geçiyorduk. Ve yaptığımız tek eylem hiçsizliğe sürüklenen bir zamanda olmayacak şeyleri gözümüzde büyütmekti. _____________@heft_reng___________ Kelimelerin gidenlere diyeceği pek bir şeyi yoktur. Bazı cümleler tamamen avutulmak için kurulur. Nihayetinde öyle olur insan kendini avutur. Ve mevzu kapanır. Ama bazı insanlar için gitmek eylemi mesafelerden ibaret kalır. Anılar tüm anlara arkadaş...

İnceden ruhumuza üfleyelim, hayallerimiz sınırlarımızı aşmaya başlasın... Bugün doruklarımıza kadar özgürlüğü hissedelim. Bir köşeye geçip utangaç çocuk edasıyla dizlerimizin uzerine çökmeyelim. Şımarık çocuk edasıyla özgüvenimizi gösterelim etrafımıza... Paslı ruhumuza üfleyelim, paslı zerrecikleri bir yerlere savuralım. Asık suratimize, tatlı gülümsemeler çizelim... Etrafımıza bir bakalım. İnsanlarımıza tebessümler sunalım, Bir çember oluşturalım, etrafına güzel insanlar biriktirelim buna sevgi çemberi diyelim... Nitekim bizim en çok sevgiye ve kuracağımız o çembere ihtiyacımız var. Hayat öyle ki beraberinde hep olumsuzlukları getiriyor. Bizi tüm aksiliklere karşı kurtacak olan güç kurduğumuz o güçlü insan ilişkileridir. Bağlarımız ne kadar güçlü ise aksiliklere karşı mücadelemiz o denli başarıya ulaşır. Bazı anlarımız olacak. Herşey anlamını yitirmeye başlayacak. Nefes dahi alamayacak durumlarımız olacak... Uykularımızı kaçıracak türden kabuslarımız olacak. Ve gecenin yalnızlığında ...

  _____________@heft_reng___________ Sesim artık içimde yankılanıyor ve içimde yıllar öncesinden yatan bir kırgınlık var. Anlıyorum ki zamanla her şey geçmiyor. Bazı şeyler zamanla daha da derinleşiyor ve ben o derinliğin yankısına dönüşüyorum. _____________@heft_reng___________ Bir masal düşlerken, hangi duygunun kahramanı olabiliriz. Camlarımızın tarafına bakan sokağımızda, bir insan, bir dost görmeye başlıyoruz. Bir selam, bir dokunuş, içimizdeki yalnızlığı öldüremeden, yitiriyoruz ya kısacık sevinçlerimizi ve gördüğümüz her insan ne de çabuk köşe başından dönüp, kaybolanlar kervanına katılıyor...  _____________@heft_reng___________ Hayat ilk karşılaşmalarda birer fırsat sunar hepimize, sonrası acısıyla tatlısıyla yaşarız. Bazen de payımıza ne düşeceğini hiç bilemeyiz. _____________@heft_reng___________ Bir düş kurupta düşlerimi senle süslemek kadar güzel olan bişeye daha denk gelmedim. Tarifini yapamam. Ama şu kadarını diyebilirim. Senle süslediğim düşlerim huzurla uyandı...

Bilirim siyahı gökkuşağında görmek istersin Gökyüzüne kaldırınca gözlerini    Yüzünün bir yanına güneş vurur              Ve              Ayva tüylerin meydan okur gölgelere              Bilirim sevdalısın güneşi doğuran topraklara             ( -dilgeş-) ___________________________________ Derinliğini bilmediğin bir suya balıklama atlamak gibiydi sana gelmek... öylesine sana koşup sana çarpmak... seni sevmek atladiğin suda yüzmeyi bilmemek gibi bir şeydi... kafa üstü çarpıp boğulmamak için çırpınmaktı belki de... seni senle yaşamak kadar güzel bir şey yok ... siyah tarafımın kurtarıcısı seni seviyorum ❤ (Sema) ___________________________________ Hangi rüzgar attı seni buralara,  Hangi sokağın bilinmez yolusun sen, Hangi kokunun kaynağı, Hangi çocuğun mutluluğusun.  Hangi sevginin tarifi , Hangi kelebeğin umut çırpan kanadısı...

_____________@heft_reng___________ Bulutlar denizin ve gökyüzünün mavisini beyaz bir cizgiyle ayırırken, acaba diyememek pek mümkün olmuyor. Acaba diyorum, bütün ayrılıklar beyaz cizgilerle mi ayrılıyor? Hayır diyorum hemen içimden malesef ki öyle değil... İnsan denen şu mahlukun ayrılıkları daha kusurlu oluyor. _____________@heft_reng___________ Aslında güzel olan bişey daha vardı. Başımızı yastığa koyuyorduk hiç yorulmadan tüm dünyalara sahip oluyorduk. _____________@heft_reng___________ Hayatımıza kullanma kılavuzu lazım mı bilmiyorum. Ama fena bir fikir de değil hani... insanların tecrübelerinden oluşan nelerin yapılması gerektiğini nelerin yapılmamasını söyleyen bir kitap. Şöyle yaparsanız psikolojik sorunlar yaşayacaksınız. Şunu yaparsanız çok mutlu olursunuz. Üzüldüğünüzde sizi teselli eden, acı çektiğinizde bir müddet sonra geçeceğini söyleyen ve bazende hayatın kalıcı izler bırakacağını dillendiren bir kullanma kılavuzu... _____________@heft_reng___________ Şimdi içinde bulun...

_____________@heft_reng___________ Tekrarlı bir şekilde sürekli aynı şekilde denemek umudun belki de en kötü tanımıdır. Daha kötüsü de nedir biliyor musunuz? Tüm tekrarların hiçbirinin işe yaramamasıdır.  _____________@heft_reng___________ Mükemmel olmayın, mükemmel birini de aramayın kusurlarıyla sevmektir asıl marifet.  _____________@heft_reng___________ Hayattaki tüm ihtimaller mucizelere bağlı değildir. Bazen seversin adı aşk olur. Bazen de uğruna mücadele edersin adı devrim olur. Ama hep emek ve sevgi olmalı! _____________@heft_reng___________ Sessizlik içinde sürüyor bekleyişlerimiz ama insanı yaşama tutan bir bekleyiş var işte. Hayatı anlamlı kılan her şey budur. _____________@heft_reng___________ Telafisi olmayan şeylerin başında anılarım geliyor. Mesela bir daha seni hiç ilk defa goremeyeceğim. Ve hiç bir şey o ilk anımın yerini dolduramayacak... _____________@heft_reng___________ Önce eksikliğini hissettiğimiz birinin boşluğunu doldurmaya çalışıyoruz. Sonra o eksikl...

İyi olmak ya da olmaya çalışmak bir neden aramak, neden bulamamak ve sessiz gidişler; "neden giderler?" Cevabı bilinse dahi kişinin gururuna yediremeyeceği zor bir soru!  Ve halen bu sorudan sonra iyi kalabiliyorsa insan. Kafasındaki milyon soruyu bir kenara itip uzaklaşmak istiyorsa insan. İşte düşünmenin zamanı gelmiştir. Çünkü insan her ne olursa olsun. Tutunmak ister. Hayata yaşama ve yeniden başlamalara...  O zor soruya mı ne olur. Bunu sormamış sayın kimininize göre zamanla, kiminize göre başka etkenlerle cevaplanamayan bu soru unutulmaya yüz tutmanın adıdır. Bu da geçer bunu da unutursun dediğiniz her soru bu zor sorulara dahildir. Çözülemeyen bu soru bir sır olarak geçmişe gömülecek. Zor sorulara inat hayat yeni sayfalar açmaya değiyor çünkü.... Gurur kısmına gelince. İnsan çoğu zaman satırların içindeki gizli özne olarak kalmayı tercih eder. O beni bir türlü yakıştıramıyor kendine işte gurur budur. Oysa cümlelerin gizli öznesi konumundaki insan ne kadar da gizlenmeye...