Romana Şiir Katınca
Bilki sevda hakikat barındırmıyorsa zehir gibidir. Her içişinde intihar girişimi kadar günahkarsın. Ve sevmek yürekten yüreğe doğru yol alırsa hele birde doğru kişiyi sevmişse yürek. Tüm engeller aşıla aşıla Ferhatı Şirine götürmesini bilir." . . Okudukça yeniden başa sarıp tekrar okumaya başlıyorum aynı cümleleri. Sonra bana doğru yaklaştı, yaklaştıkça içime bir heyecan sarıyordu. Onu düşleyerek o okuduğum satırlar adeta onu bana yaklaştırıyordu. . Ona dair gecenin birinde yazdığım şu şiir ruhumda yeniden filizleniyordu adeta... . . . Yağmuru seviyorum, toprak kokacaksa... Bu şehri seviyorum, içinde olacaksa... Kitapları seviyorum, onu anlatacaksa... Gökyüzünü seviyorum, onun rengindeyse... Onu seviyorum, onu seviyorum... . . Sonbaharda çiçeklerde açarmış İnsan bir iken iki de olurmuş Mutluluk bazende iki çift gözdeymiş Ona vurulunca, dünya cennette olurmuş Onu seviyorum, onu seviyorum." . . Ve size şu kadarını söylemek isterim... . . . Ruhunu ...