Heft Reng

Sanırım insan, aynı göğün altında buluştuğu için, aynı topraklara ayak bastığı için, aynı pınarlardan su içtiği için ve daha bir çok şey için kendisinden çok herkes için eyleme geçme gücünü bulmalı kendinde. Doğrusu insan zindanından dışarıya adım atmadığı sürece kendini hep mahkum olarak görür. İyiliğe, dünyaya ve insana dair her şeyde umudunu yitirmiş bulur. Aslında insanın umudu var etme süreci kendisine yaptığı bir iyilik olarak görülebilir. -------------------@heft_reng----------------- Düşümüz kadar var kuramadığımız düşler kadar yokuz. Eksik olan cümleler değil sadece eksiklik koca bir sessizliğe sürüklemiş bizi... Hapsolduğumuz yalnızlığımızda bucalarken bir kaç ritimle telafi ediyoruz onca anıları... --------------------@heft_reng---------------- Tesadüflerin tüm güzelliklerde buluşacağına inanıyorum. Sadece o güzelliklerde kendimize bir pay çıkarmayı bilelim. Kuşlar uçuşa dursun, hayatın kısalığını fırsat bilelim. -------------------@heft_reng----------------- Odanın baş köşe...

_____________@heft_reng___________ Sol göğsümün üzerine derin mi desem, ağır mı desem, acı mı desem, bir tuhaflık var. Koca bir yükü orada taşıyorum. Bu bilinmez bir zamanın sancısıdır. Saniyeler dakikalara saatler derken yılları geride bıraktım. Biliyor musun hiç eksilmiyor o adını koyamadığım şey. Sanırım bir harabeye dönüşüyorum. _____________@heft_reng___________ İnsan çok özlemekten sevdiklerinin yüz hatlarını bile unutur. Ama içindeki o sevgi hep baki kalır. _____________@heft_reng___________ Umut bizim için herşeyi yarına ertelemekti. Yarınlar gelip geçiyordu. Oysa biz sadece aklımızla dalga geçiyorduk. Ve yaptığımız tek eylem hiçsizliğe sürüklenen bir zamanda olmayacak şeyleri gözümüzde büyütmekti. _____________@heft_reng___________ Kelimelerin gidenlere diyeceği pek bir şeyi yoktur. Bazı cümleler tamamen avutulmak için kurulur. Nihayetinde öyle olur insan kendini avutur. Ve mevzu kapanır. Ama bazı insanlar için gitmek eylemi mesafelerden ibaret kalır. Anılar tüm anlara arkadaş...

  _____________@heft_reng___________ Sesim artık içimde yankılanıyor ve içimde yıllar öncesinden yatan bir kırgınlık var. Anlıyorum ki zamanla her şey geçmiyor. Bazı şeyler zamanla daha da derinleşiyor ve ben o derinliğin yankısına dönüşüyorum. _____________@heft_reng___________ Bir masal düşlerken, hangi duygunun kahramanı olabiliriz. Camlarımızın tarafına bakan sokağımızda, bir insan, bir dost görmeye başlıyoruz. Bir selam, bir dokunuş, içimizdeki yalnızlığı öldüremeden, yitiriyoruz ya kısacık sevinçlerimizi ve gördüğümüz her insan ne de çabuk köşe başından dönüp, kaybolanlar kervanına katılıyor...  _____________@heft_reng___________ Hayat ilk karşılaşmalarda birer fırsat sunar hepimize, sonrası acısıyla tatlısıyla yaşarız. Bazen de payımıza ne düşeceğini hiç bilemeyiz. _____________@heft_reng___________ Bir düş kurupta düşlerimi senle süslemek kadar güzel olan bişeye daha denk gelmedim. Tarifini yapamam. Ama şu kadarını diyebilirim. Senle süslediğim düşlerim huzurla uyandı...

_____________@heft_reng___________ Bulutlar denizin ve gökyüzünün mavisini beyaz bir cizgiyle ayırırken, acaba diyememek pek mümkün olmuyor. Acaba diyorum, bütün ayrılıklar beyaz cizgilerle mi ayrılıyor? Hayır diyorum hemen içimden malesef ki öyle değil... İnsan denen şu mahlukun ayrılıkları daha kusurlu oluyor. _____________@heft_reng___________ Aslında güzel olan bişey daha vardı. Başımızı yastığa koyuyorduk hiç yorulmadan tüm dünyalara sahip oluyorduk. _____________@heft_reng___________ Hayatımıza kullanma kılavuzu lazım mı bilmiyorum. Ama fena bir fikir de değil hani... insanların tecrübelerinden oluşan nelerin yapılması gerektiğini nelerin yapılmamasını söyleyen bir kitap. Şöyle yaparsanız psikolojik sorunlar yaşayacaksınız. Şunu yaparsanız çok mutlu olursunuz. Üzüldüğünüzde sizi teselli eden, acı çektiğinizde bir müddet sonra geçeceğini söyleyen ve bazende hayatın kalıcı izler bırakacağını dillendiren bir kullanma kılavuzu... _____________@heft_reng___________ Şimdi içinde bulun...

_____________@heft_reng___________ Tekrarlı bir şekilde sürekli aynı şekilde denemek umudun belki de en kötü tanımıdır. Daha kötüsü de nedir biliyor musunuz? Tüm tekrarların hiçbirinin işe yaramamasıdır.  _____________@heft_reng___________ Mükemmel olmayın, mükemmel birini de aramayın kusurlarıyla sevmektir asıl marifet.  _____________@heft_reng___________ Hayattaki tüm ihtimaller mucizelere bağlı değildir. Bazen seversin adı aşk olur. Bazen de uğruna mücadele edersin adı devrim olur. Ama hep emek ve sevgi olmalı! _____________@heft_reng___________ Sessizlik içinde sürüyor bekleyişlerimiz ama insanı yaşama tutan bir bekleyiş var işte. Hayatı anlamlı kılan her şey budur. _____________@heft_reng___________ Telafisi olmayan şeylerin başında anılarım geliyor. Mesela bir daha seni hiç ilk defa goremeyeceğim. Ve hiç bir şey o ilk anımın yerini dolduramayacak... _____________@heft_reng___________ Önce eksikliğini hissettiğimiz birinin boşluğunu doldurmaya çalışıyoruz. Sonra o eksikl...

_____________@heft_reng___________ Sevginin en güzel tanımında karşılığı olmayan bir emek sarf etme söz konusudur. Ve beklemeyi, beklerken de insanın içinde oluşan o huzur dolu  yolculuğa çıkmak vardır. _____________@heft_reng___________ Kendi dünyamızda kurduğumuz hayal ürünü öğelerle yaşıyoruz. Halk dilinde  buna umut diyoruz. _____________@heft_reng___________ Ve gücüm yetseydi. Sevdiklerimi o harebe istasyondan kapar, geriye doğru, uçuşan takvim yaprakları arasından o çok sevilen romanların asrına taşırdım. _____________@heft_reng___________ Geçmiş ve gelecekle ilgili bir sürü konunun muhakemeler süreci için insan yalnız kalmaya ihtiyaç duyar sanırım. Bir de paylaşılmayan bir hüzün olduğu zamanlarda başlar yalnızlık ve tüm bu süreçler sonucunda insan biraz daha büyür... _____________@heft_reng___________ mesela mutlu olmak için gereksiz şeyler istemeyeceksiniz. her hangi bir role bürünmeye de ihtiyacınız yoktur. içinizden geldiği gibi ve içiniz açık bir şekilde olacak şek...

_____________@heft_reng___________ Gerçek ile düşleri ayırmadığınız da ne olur? Gerçek ile düşleri ayırmadığınızda ne olur biliyor musunuz? İlk başlarda her şey güzel gitmeye başlıyor. Bir yerden sonra sizi rahatsız etmeye başlayan bir şeylerin olduğunu fark ediyorsunuz. Bu rahatsızlık can sıkıcı bir hal almaya başladığında tüm gerçeklerden yüz çevirmeye başlıyorsunuz böylece gerçek ile bağınız kopar. Ve içinizde tanımlayamadığınız bir güç sizi paronayak bir yaşama mecbur bırakıyor. _____________@heft_reng___________ Zaman Hayat ilişkisi Belki yıllar geçecek, yüz hatlarımız buruşacak, saçlarımıza aklar karışacak ve gözlerimizin feri sönmeye başlayacak... Evet böyle olacak çünkü zaman böyle bir şeydir. Lakin bu geçen süreçte edindiğimiz tecrübeler hayatı tanımlar. Anlayacağınız zaman fiziksel bir yorgunluktur. Hayat bu yorgunluğu göğüsleyip bu süreçte olgunlaşmanın adıdır. Fark budur. _____________@heft_reng___________ Ruhumuza ışık tutalım nitekim gözlerimizden daha fazla ruhumuzun ayd...