Heft Reng

H Hemîd Heftreng'de yazar → Yek hebû yek tune bû, rojekê li gundekî mêrikekî pir feqîr hebûye. Mêrikê feqîr her tim di nav erd û çîyayan de dixebitîye. Debara xwe bi heqdestîyên xwe dikirîye. Mêrikê feqîr qet ji heramîyê hez nakirîye, her roj ji xelkê re kort dikolandîye. Rojekê dîsa bi tena serê xwe li nav erdekî, nêzike kaniyekê li yoman bûye. Mêrikê feqîr xebata çend seetan westiyaye û ji bo ku bêhna xwe bidê li cihekî rûniştîye. Li nêzika wira qulikeke marekî jî hebûye. Mar ew mêrika nas dikiriye, çendîn car nêzike wî çûye û hatiye. Mêrik dinihêre ku ji nişka va marek tê li cem wî. Mêrik qet ji mar natirse û ji cihê xwe nalive. Mar tê li cem wî mêrikî, hinekî diaxivin û Mar ji wî ra dibêje min bilî te li vir tu kes nedît. Ez kengî derkevim derva, tu li vir dixebitî. Ez dixwezim ji te ra tiştekî bibêjim lê tu jî soz bide min ku cihê min ji tu kesî ra nebêjî. Mêrikê feqîr qebûl dike. Wan bi hev re diçin ber qulika mar. Mar ji wî ra dibêje tu li vir bisekin,...

H Hemîd Heftreng'de yazar → Berhevkar: Hemîd Rojek ji rojan li gundekî jin û mêrek hebûne. Mêrik bê kar û şixul bûye û her roj li mala xwe vala rûdiniştîye. Jina mêrik ji ber vê yekê gelek aciz bûye lêbelê di destê wê de jî tiştek tune bûye. Mêrikê feqîr bawerîya xwe ji Xwedê nadibirîye û ji ber rewşên ne di destên wî de ne xemgîn nedibûye. Rojekê jina wî mêrikî ji bo tendûrekê çê bike erd dikolandiye. Jinik di bin erdê de kûpekî dibîne û hewl dide ku wî kûpî ji erdê derxe. Lêbelê jinik nikare bi tena serê xwe wî kûpî ji wir derxe. Jinik diçe malê û ji mêrê xwe re dibêje were min kûpek cihê tendûrê de dît, min nikaribû ji erdê derxista. Were em wî kûpî ji erdê derxin. Dibe ku di tê de zêr hebin. Mêrik qet xwe nalivîne û ranabe li ser pîyan.  Dibêje jinik roj diçe ava em herin jî dinya şevreş bûye, em nikarin wî bibînin dîsa. Emê sibê biçin wî kûpî ji erdê derxin û lê binêrin ka çi di wî kûpî de heye. Jinik nikare sebir bike û aciziya xwe nîşanî mêre xwe dide. ...

Yazar: Elif İşlek  Altı yıldır sağlık sektöründeyim. Yüzlerce hasta tanıdım. Bir çok hayat hikayesine, birçok mucizeye şahit oldum. Kimi zaman hastalarla üzülüp, kendi köşeme çekilip hıçkırarak ağladım. Kimi zamanlarda da hastaların mutluluğuna ortak oldum.  Çok zengin insanlar tanıdım, yüzü tanıdık, namı bilinen... Hastane koridorlarında sevdikleriyle savaş verirdiler ellerinden hicbisey gelmezdi o an anlardım zengin olması hiçbir şey ifade etmez, parası bile kurtaramazdiı. Bir servet dökerler ama sağlığına kavuşturamazlardı sevdiklerini.  Yine bir hastamiz vardı hasta değildi. Ama her gün hastaneye gelirdi. Bir insan hasta olmadığı halde her gün hastaneye gelir mi?  Gelirdi, çok zengindi. Evleri, yatları, arsaları, son model arabası vardı ama kimsesi yoktu yanlızdı. Evet yapayalnızdı ve sadece birazcık ilgi görmek için her gün gelirdi. Şikayetleri hiç bitmezdi.  Parası olmadığı için tedavi olamayan hastalarda vardı. Sırf maddi açıdan bakamayacaği için gebeliğ...

Bilirim siyahı gökkuşağında görmek istersin Gökyüzüne kaldırınca gözlerini    Yüzünün bir yanına güneş vurur              Ve              Ayva tüylerin meydan okur gölgelere              Bilirim sevdalısın güneşi doğuran topraklara             ( -dilgeş-) ___________________________________ Derinliğini bilmediğin bir suya balıklama atlamak gibiydi sana gelmek... öylesine sana koşup sana çarpmak... seni sevmek atladiğin suda yüzmeyi bilmemek gibi bir şeydi... kafa üstü çarpıp boğulmamak için çırpınmaktı belki de... seni senle yaşamak kadar güzel bir şey yok ... siyah tarafımın kurtarıcısı seni seviyorum ❤ (Sema) ___________________________________ Hangi rüzgar attı seni buralara,  Hangi sokağın bilinmez yolusun sen, Hangi kokunun kaynağı, Hangi çocuğun mutluluğusun.  Hangi sevginin tarifi , Hangi kelebeğin umut çırpan kanadısı...